Reden voor afsplitsing

Kijk, het is natuurlijk nooit fraai wanneer personen zich afsplitsen van een politieke partij. Dat voorop gesteld.
Maar het afsplitsen heeft altijd een reden. 

Karl en ik vonden het wel zo eerlijk om onze afsplitsing nader toe te lichten aan, in ieder geval, de mensen die op ons gestemd hebben.

Gedoe in de partij

Er was al geruimte tijd gedoe in de partij van GroenLinks. Toen ik in 2018 gekozen werd, samen met Ronald van Vlijmen vormden wij een hecht team met een capabel bestuur. Twee handen op 1 buik, transparant en oprecht. Toch meende de kandidatencommissie dat het goed zou zijn om in 2022 te gaan voor een frisse wind en koos daarmee een lijsttrekker van buiten onze gemeente.
Uiteraard erg jammer omdat Ronald en ik meenden goed te liggen in de raad en de gemeente.

Vanaf de ALV is het gedoe alleen maar erger geworden tot op het moment dat de verkiezingen waren geweest en er een onwerkbare situatie ontstond. De oude fractie en fractieondersteuners hebben meerdere malen signalen afgegeven die helaas niet serieus werden opgepakt. Het was pappen en nathouden.

In laatste week van maart werd er een memo gelekt die voor ons, Karl en mij, de druppel was die de emmer deed overlopen en gezamenlijk besloten wij ons af te splitsen. Deze memo was een mes in de rug van de oude fractie.

Bestuursleden en fractie weg

Het is inmiddels duidelijk geworden dat niet ik alleen de fractie van GroenLinks heb verlaten. Twee bestuursleden zijn vertrokken en de voltallige fractie (4 personen) hebben ook de biezen gepakt. Het gedoe in de partij zal hiermee opgelost zijn nemen wij aan.
Onze keus is een weloverwogen keus geweest en wij zijn ons bewust van de reuring die dit geeft. 
Toch heb ik besloten mijn zetel mee te nemen. Ik heb mij verkiesbaar gesteld en zal mijn taak als volksvertegenwoordiger dan ook zeer letterlijk op mij nemen en proberen debelangen van mijn kiezers en alle andere inwoners van Steenwijkerland te behartigen.